Blog

3D printing zou de wereld veranderen

Author Image

Alexander Chen

Interim Supply Chain Professional

19 okt 2018

Header image

3D printing zou de wereld veranderen, van 3D geprinte schoenen tot volledige huizen. De technologie zou eigenhandig het productielandschap democratiseren en decentraliseren. De realiteit is echter weerbastiger. Bedrijven zijn terughoudend om deze technologie te gebruiken of zelfs mee te experimenteren. Dit komt deels door de torenhoge hype maar er lijkt meer te spelen, past deze technologie wel in het huidige proces? In dit artikel zullen we ingaan op deze vraag. En bespreken welke alternatieve rol deze innovatie kan spelen binnen het S&OP proces?

3D printen en de hype

In de wereld van 3D printing zijn er twee duidelijke kampen te onderscheiden. De optimisten en de traditionalisten. De optimisten onderkennen de beperkingen van 3D printing maar zien dit vaak als tijdelijke technologische beperkingen die op een gegeven moment zullen worden opgelost.

De traditionalisten zien dezelfde beperkingen en vergelijken deze met de huidige stand van zaken waardoor zij tot de conclusie komen dat deze innovatie zeer onvolwassen is, maar ook dat deze techniek doorgaans helemaal niet compatibel is met de huidige manier van Supply Chain Management, het antwoord op de vraag: “zijn deze veranderingen in de bedrijfsprocessen het wel waard?” wordt daardoor negatief beantwoord.

De meest gehoorde beperkingen van deze innovatie op een rij:

  • lage productie snelheid
  • geen schaalvoordelen
  • grote investeringen

Lage productie snelheid

De lage productie snelheid is een veel gehoorde beperking, maar dit is wel enigszins appels met peren vergelijken. De meest traditionalisten (en veel optimisten) kijken alleen naar de daadwerkelijke productie van het product zoals het van een fabrieksmachine afrolt, namelijk met tientallen onderdelen per minuut of meer. Echter is het daadwerkelijke productie draaien slechts een onderdeel van het veel grotere ‘Product Life Cycle’ waar ook de distributie & Opslag kosten bij horen.

Het moet daarom wel duidelijk zijn hoe we dit willen meten? Ligt de aandacht alleen op de eenheden per minuut die van de band af rollen dan zal 3D printing zelfs met parallellisering van de processen en de nieuwe ontwikkeling in het versnellen van het proces het onderspit moeten delven ten opzichte van een aantal massa productielijnen.

Kijken wij echter naar het gehele proces van waardecreatie wat de supply chain in essentie is, dan moge het duidelijk zijn dat de time-to-market voor deze innovatie velen malen hoger is dan op de traditionele methode.

Geen schaalvoordelen

Schaalvoordelen worden gemaakt door grote hoeveelheden  productie materialen te bestellen per order. Dit leidt tot een lagere kostprijs en dus meer marge. Ook hier kunnen we de factoren van een andere kant belichten. Schaalvoordeel wordt voornamelijk bepaald door de productiematerialen en dat is dus afhankelijk van hoeveel het product wordt verkocht. Schaalvoordelen zouden dus in zowel 3D printing en traditionele productie een rol moeten spelen, zolang de vraag substantieel is. In eerste instantie zou je denken dat 3D printing juist meer schaalvoordelen zou kunnen bereiken omdat de productiematerialen in 3D printing veelvuldig gebruikt worden in verschillende producten. Echter een van de USP’s (unique selling points) van deze innovatie is de mogelijkheid tot lokale productie. Met andere woorden: de productie vindt plaats dicht bij de klant in een productie hub.

Als de inkoop decentraal wordt gedaan rijst de vraag hoe veel er van deze schaalvoordelen worden benut, zeker als er lokaal wordt ingekocht.

Grote investeringen

3D printmachines zijn niet goedkoop, zeker niet als deze voor grootschalig gebruik zijn bedoeld. Vergeet daarbij ook niet de omscholing van het personeel om deze techniek te gebruiken. De grootste investering is echter het moeten veranderen van de bedrijfsprocessen zelf. Het New Product Development process moet structureel anders. Huidige contracten met distributie centra, transportbedrijven eventuele 3PL’s, (grondstof) leveranciers etc. zijn allemaal afgesloten op basis van de traditionele supply chain. Introduceer deze innovatie en je zal als Supply Chain Manager je gehele bedrijfsproces moeten herzien!

Andere minder besproken nadelen van deze innovatie zijn de postproductie handelingen en een beveiligde omgeving om de bestanden te delen. Beide punten zijn echter technologisch of procesmatig oplosbaar. De Supply Chain zoals wij die nu kennen is niet uit het niets ontstaan maar verfijnd over tijd. Het is daarom denkbaar dat producten worden ontwikkeld om postproductie handeling te verminderen en wat betreft beveiliging moet men eerst duidelijk maken wat het doel is.

Een volledige end-to-end encryptie tussen een bedrijf en de consument die het produceert bij haar thuis lijkt ons niet makkelijk te implementeren en gezien de faalkans van thuis produceren lijkt ons dit niet bevorderlijk voor de kwaliteit.

Een andere optie is het laten produceren in productie hubs dicht bij de eindconsument. Een beveiligde omgeving in deze situatie is zeker te bereiken, zelfs met onze huidige technieken.

Afgezien van deze risico’s, zijn grote bedrijven zoals Adidas en Nike die hun supply chain deels hebben ingericht op deze technologie. Dit is een strategische keuze geweest, waarbij zij de 3D geprinte supply chain stroom gebruiken om trend gevoelige producten snel op de markt te krijgen. Mocht dit een succes zijn dan kunnen ze de traditionele supply chain gebruiken voor een grotere distributie.

Voor de S&OP zou 3D printing een uitkomst kunnen bieden, doordat de vraag beter kan worden afgestemd en de voorraad betrouwbaarheid kan worden verbeterd.

In een later stadium keuzes maken zorgt ervoor dat je maakt wat er nodig is. Tevens kan de afstand van de productie hub naar de consument praktisch gezien worden als de ‘last mile’, dit ontzorgt. En als laatste door producten te maken die geheel / grotendeels zijn vervaardigt uit deze nieuwe techniek, leidt dat tot voordelen in service onderdelen cq. spareparts.

Het is desondanks onrealistisch om voor deze redenen een bestaande supply chain volledig om te gooien. Reuzen zoals Adidas en Nike gebruiken een hybride vorm waarbij zowel 3D printing alsmede de traditionele supply chain naast elkaar leven. Dit is uiteraard een minder risicovol besluit maar je moet er wel het draagvlak, vertrouwen en budget voor hebben, dat is niet altijd het geval.

Echter, kunnen ook kleiner organisatie gebruik maken van deze technologie zonder onacceptabel bedrijfsrisico te lopen. Bijv. door een plek te vinden binnen de bestaande bedrijfsprocessen waar op een veilige manier geexperimenteert kan worden met deze technologie. De ruimte bieden om te kunnen experimenteren is vaak voldoende om op termijn de waarde in te schatten.

In de hype gevoelige hyperverbonde wereld van vandaag heerst het idee dat één innovatie alles gaat veranderen, block chain is een recent voorbeeld hiervan, terwijl de realiteit veel genuanceerder is. In werkelijkheid gebruiken bedrijven bestaande technieken en voegen daar de voordelen van een innovatie aan toe. Dit is dan ook de hoofdboodschap van ons artikel namelijk, de waarde van een innovatie ontstaat door het te combineren met je huidige processen. Door als bedrijf pro-actief innovaties op te nemen vergoot je de kans om kosten te besparen door nieuwe inzichten.

En dit is geen overbodige vaardigheid in de hedendaagse supply chain organisatie.

3D printing, Drones, Autonome transportmiddelen, Big Data Analytics, en anderen zullen een fundamentele impact hebben op hoe wij supply chain bedrijven voor de komende 20-30 jaar. Het is daardoor verstandig te leren omgaan met de technologie voordat het een onverdrongen realiteit is geworden.

Kom in contact met Alexander Chen

Gerelateerde artikelen & blogs